Deniz Bulutöte
İlk olarak BENİ BENİMLE BIRAK dediğinde, gençliğe ilk adımlarımdı... Ardından BİR NEFES GİBİ dedi, MELANKOLİ dedi, İYİ OLDU GELMEDİĞİN, BENİM YOLUM, GEBERİYORUM, BANA RAĞMEN, şimdi de TAM ZAMANINDA dedi. Bir ömürboyu mutluluk, sevgi, yaşama sevinci armağan etti. Hayata dair, insana dair ne varsa; sevda, coşku, acı, heyecan, hüzün, kavga, savaş, barış, vefa, yalnızlık, ihtiras, ihanet, kıskançlık; herşeyi ama herşeyi paylaştı... Hem de o masal tadındaki, o sıcacık, insan sevgisi fısıldayan; rüyalar gibi sesiyle... Üstelik insana insanı anlatan hümanist ruhunu hiç sakınmadan, bir an bile acımadan, çığlık çığlığa, haykıra haykıra, sevgi ve dostlukla, hep kendinden birşeyler katarak...
Şimdi piyasanın tüm olumsuz koşullarına rağmen, yaşamın tüm yıpratıcılığına, çıkmaz sokaklarına, vefasızlığına ve kargaşasına inat; hepsi birbirinden derin, hepsi bir öncekinden anlamlı, insana dokunan, ruhunu okşayan ama severken asla tokatlamayan; hayaller kadar dopdolu, hatta hani bir şarkısında dediği gibi “rüzgarla bulutlara çizilmiş kadar, geceden rüyalara süzülmüş kadar güzel” 15 yeni başyapıta imza atmış sanatçı yine... Ne denebilir ki? Ben kendi adıma, bu ömürboyu süren, rengarenk ve eşsiz yolculuk için; bir an tereddüt bile etmeden bizlerle paylaştığı kendi özel varlığına has tüm nitelikler ve o eşsiz, büyülü, masal tadındaki emsalsiz sesi için binlerce, belki sonsuz kere teşekkür etmek istiyorum... Hayat denen ağır şeyi taşımada hep yanımızdaydın, sevgi kattın, dostluk kattın, derinlik, erdem ve anlam kattın! İyi ki varsın Sevgili NÜKHET DURU !...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder